Nasz patron

 

PRZY CHRYSTUSIE

 

Piotr kilkakrotnie podczas swojej drogi u boku Chrystusa pokazał, że jest inny niż pozostali, że ma swoje zdanie, że jest człowiekiem twardym i silnym. Niemniej, chyba najlepiej pamiętanym przez wszystkich fragmentem ewangelii jest zaparcie się św. Piotra.
"Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę, ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci. On zaś rzekł: - Panie, z Tobą gotów jestem iść nawet do więzienia i na śmierć. Lecz Jezus odrzekł: - Powiadam ci, Piotrze, nie zapieje dziś kogut, a ty trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz". (Łk 22, 31-34)
Zdarzenie to rzutowało według wielu na postać Piotra, szczególnie, że to właśnie jego Chrystus darzył dużym zaufaniem i miłością. Piotr towarzyszył Jezusowi w bardzo ważnych chwilach Jego życia, w tym między innymi na górze Tabor podczas przemienienia.
"Po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: - Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: - To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie! Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: - Wstańcie, nie lękajcie się! Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa".(Mt 17, 1-8)
Piotra był obecny podczas wskrzeszenia córki Jaira.
"Gdy On jeszcze mówił, przyszedł ktoś z domu przełożonego synagogi i oznajmił: - Twoja córka umarła, nie trudź już Nauczyciela! Lecz Jezus, słysząc to, rzekł: - Nie bój się; wierz tylko, a będzie ocalona. Gdy przyszedł do domu, nie pozwolił nikomu wejść z sobą, oprócz Piotra, Jakuba i Jana oraz ojca i matki dziecka. A wszyscy płakali i żałowali jej. Lecz On rzekł: - Nie płaczcie, bo nie umarła, tylko śpi. I wyśmiewali Go, wiedząc, że umarła. On zaś ująwszy ją za rękę rzekł głośno: - Dziewczynko, wstań! Duch jej powrócił, i zaraz wstała. Polecił też, aby jej dano jeść. Rodzice jej osłupieli ze zdumienia, lecz On przykazał im, żeby nikomu nie mówili o tym, co się stało". (Łk 8, 49-56)

 

Piotr towarzyszył również Nauczycielowi w Ogrójcu.

 

"A kiedy przyszli do ogrodu zwanego Getsemani, rzekł Jezus do swoich uczniów: - Usiądźcie tutaj, Ja tymczasem będę się modlił. Wziął ze sobą Piotra, Jakuba i Jana i począł drżeć, i odczuwać trwogę. I rzekł do nich: - Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie! I odszedłszy nieco dalej, upadł na ziemię i modlił się, żeby - jeśli to możliwe - ominęła Go ta godzina. I mówił: - Abba, Ojcze, dla Ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ten kielich ode Mnie! Lecz nie to, co Ja chcę, ale to, co Ty [niech się stanie]! Potem wrócił i zastał ich śpiących. Rzekł do Piotra: - Szymonie, śpisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać? - Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe. Odszedł znowu i modlił się, powtarzając te same słowa. Gdy wrócił, zastał ich śpiących, gdyż oczy ich były snem zmorzone, i nie wiedzieli, co Mu odpowiedzieć. Gdy przyszedł po raz trzeci, rzekł do nich: - Śpicie dalej i odpoczywacie? Dosyć! Przyszła godzina, oto Syn Człowieczy będzie wydany w ręce grzeszników. Wstańcie, chodźmy, oto zbliża się mój zdrajca". (Mk 14, 33-42)
Piotr towarzyszył Jezusowi w trzech istotnych chwilach Jego życia: wskrzeszenie, przemienienie, śmierć. Każde z tych zdarzeń ma inny, silnie symboliczny wydźwięk. Dlatego Szymon Piotr zwany również Skałą i Opoką musiał w nich uczestniczyć. Jako, że tego apostoła Chrystus wybrał na pierwszego budowniczego Kościoła, wybrał go też jako świadka tychże wydarzeń, by mógł on dawać o nich osobiste świadectwo oparte na własnym doświadczeniu. Relacje Piotra miały być niezastąpione.
Św. Piotr jest autorem dwóch listów wchodzących w skład Biblii jako listy Apostolskie. Kierowane były do wiernych w Azji Mniejszej, którzy byli prześladowani przez pogan.